Anders Sandberg o emulacji mózgu: skąd wziął się ten pomysł
Kto to jest
Anders Sandberg jest szwedzkim badaczem związanym przez lata z Future of Humanity Institute na Uniwersytecie Oksfordzkim. Dla tego wątku ważny jest z jednego konkretnego powodu: razem z Nickiem Bostromem napisał w 2008 roku raport Whole Brain Emulation: A Roadmap - dokument, który przeniósł emulację mózgu z rozmów przy kawie do postaci programu badawczego z listą warunków.
To on jest do dziś punktem odniesienia w tej dyskusji, i to on stoi za sposobem, w jaki rozpisujemy temat w haśle o emulacji całego mózgu: skanowanie, poziom opisu, model dynamiki, moc obliczeniowa.
Sandberg jest też autorem eseju o morfologicznej wolności z 2001 roku - czyli pojęcia, które w transhumanizmie pełni rolę rdzenia wartości.
Dlaczego warto
Nagranie pochodzi z warsztatu poświęconego emulacji mózgu, zorganizowanego przez Foresight Institute w 2023 roku, i jest wprowadzeniem historycznym: skąd wziął się pomysł, jak zmieniało się jego rozumienie i co po drodze okazało się trudniejsze, niż zakładano.
To jest rzadki format. Większość materiałów o uploadingu w sieci należy do jednej z dwóch skrajności: albo jest publicystyką obiecującą nieśmiertelność w chmurze, albo wykładem neurobiologicznym bez kontekstu, po co ktokolwiek miałby to robić. Tutaj mówi osoba, która ten program współtworzyła i zna jego słabe punkty od środka.
Zanim obejrzysz
Warto mieć w głowie rozróżnienie, na którym stoi cały nasz wątek: emulacja mózgu jest zadaniem inżynierskim, a uploading świadomości - twierdzeniem, że emulacja jest tą samą osobą. To drugie nie jest rozstrzygalne pomiarem i żaden postęp techniczny tego nie zmieni.
Przydatna miara skali: kompletny konektom nicienia o 302 neuronach mamy od 1986 roku i nadal nie istnieje model odtwarzający zachowanie tego zwierzęcia. Trudność nie leży w liczbie neuronów, tylko w przejściu od mapy do funkcji.
Nagranie jest po angielsku i nie ma polskich napisów.
Więcej w dziale Neurotechnologia
Cały dział →
Komentarze
Wczytuję komentarze…